OSTATNIA DROGA MJR. WOJCIECHA SAYNY

Pogrzeb rozpoczął się o godz. 14. 00 w kaplicy Cmentarza Komunalnego w Lesznie przy ulicy Osieckiej 41. Uroczystość, z udziałem asysty wojskowej wystawionej przez dywizjon przeciwlotniczy 4. Zielonogórskiego Pułku Przeciwlotniczego im. gen. dyw. Stefana Roweckiego „Grota” odbył się zgodnie z Ceremoniałem Wojskowym. Prowadził go Mistrz Ceremonii Henryk Makuszewski. W ostatniej drodze Koledze Wojtkowi towarzyszyli: poczet sztandarowy z asystą wojskową, rodzina zmarłego, koleżanki i koledzy. „Stowarzyszenie Żołnierzy i Pracowników Wojska 3. Drezdeńskiego Pułku Czołgów Średnich im. 3. Brygady Pancernej” reprezentował kol. mjr Marek Zieliński. Wygłosił mowę pożegnalną oraz złożył, w imieniu członków naszej organizacji, wiązankę kwiatów i zapalił znicz na mogile zmarłego.
Wojciech Sayna urodził się 6 grudnia 1944 roku w Poznaniu. Jego dzieciństwo oraz wczesna młodość przypadły na okres tuż po zakończeniu II wojny. W 1958 roku rozpoczął naukę w szkole średniej w Poznaniu, a od 1960 roku uczył się w Liceum Ogólnokształcącym w Lesznie. Wtedy postanowił zostać żołnierzem. 28 września 1963 roku rozpoczął studia w Oficerskiej Szkole Wojsk Pancernych w Poznaniu. 11 września 1966 roku został promowany na stopień podporucznika Wojska Polskiego. Po promocji otrzymał przydział służbowy do 11. Drezdeńskiej Dywizji Pancernej. Zawodową służbę wojskową rozpoczął na stanowisku dowódcy plutonu czołgów w 22. Pułku Czołgów Średnich. W maju 1967 roku jednostka zmieniła nazwę na 3. Drezdeński Pułk Czołgów Średnich. W 1968 roku dowodząc swoim plutonem, w ramach operacji „Dunaj-68” wykonywał zadania osłony i konwojowania wojskowych kolumn transportowych. Od września 1972 roku, jako porucznik został dowódcą drugiej kompanii czołgów. Tą kompanią dowodził niemal cztery lata. Dziesięcioletnią służbę w 3 pułku czołgów zakończył 13 sierpnia 1976 roku. Kolejne osiem lat do 1984 to służba w 29. pułku czołgów, w tym 3 lata, jako dowódca pododdziału i 5 lat, jako oficer operacyjny w sztabie pułku. Po 18 latach służby w 3 i 29. pułku, 12 grudnia 1984 roku przeszedł do dowództwa 11. dywizji. W 1985 roku awansował do stopnia majora. Był wielokrotnie wyróżniany i odznaczany, w tym m.in.: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz wieloma medalami resortowymi. Był profesjonalistą w wykonywaniu obowiązków na powierzanych mu stanowiskach. Wielu z Nas miało osobiście zaszczyt i przyjemność współpracować z nim w 3 i 29. pułku oraz sztabie dywizji. W wydanej w 2009 roku książce „3. Drezdeński Pułk Czołgów Średnich. Dokumenty i wspomnienia”, skromnie, ale i pięknie wspominał o trudach życia wojskowego w swej pierwszej jednostce. Wspominał wiele przebytych ćwiczeń poligonowych, o udziale w defiladach, wizytacjach wysokich przełożonych w jego kompanii, ale również o operacji Dunaj. Służbę wojskową zakończył po ponad 28 latach w dniu 15 stycznia 1992 roku, w stopniu majora. Jednak nie odpoczywał na emeryturze. Potrzeba działania, pracy, kontaktu z ludźmi, tematyka zarządzania kryzysowego gminy Żagań, ale także pomoc innym sprawiały mu wiele radości i wchłonęły go do działania na kolejne lata. Przez 22 lata był inspektorem Urzędu Gminy ds. Obrony Cywilnej i Zarządzania Kryzysowego.
W latach 2001 – 2005 aktywnie działał w Kole Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych. W roku 2004 był wśród założycieli Stowarzyszenia Byłych Żołnierzy 29. Pułku. Rok później uczestniczył w Zebraniu Założycielskim Stowarzyszenia Żołnierzy i Pracowników Wojska 3. Drezdeńskiego Pułku Czołgów Średnich w Żaganiu. W latach 2011 – 2016 pełnił funkcję Zastępcy Prezesa Zarządu „Stowarzyszenia 3pcz”. Był troskliwym mężem, ojcem i dziadkiem. Rodzina, była jego pierwszą miłością. Żona Halina, córka Anna i syn Adam stanowili dla niego dobro najwyższe. Był czułym, kochającym i skromnym człowiekiem.

Przywołując słowa jednego z naszych kolegów:

„…by ocalić od zapomnienia żołnierskie pokolenia, które nie patrząc na zawiłości naszej historii zawsze starały się służyć Ojczyźnie” - zapewniamy Cię drogi Wojtku, że na zawsze pozostaniesz w naszej pamięci i w naszych sercach.

        Admin. Andrzej Miernicki